De afgelopen jaren is de dynamiek op de financiële markten enorm toegenomen. Het sentiment slaat soms van de één op de andere dag om. Grote groepen beleggers laten zich hierdoor meeslepen en beleggen naar de waan van de dag. Een strategie die op lange termijn vaak niet succesvol blijkt te zijn. Om dit emotionele beleggergedrag te voorkomen is een lange termijn strategie noodzakelijk, voortkomend uit de rendementsdoelstelling van de belegger. En - uiteraard - rekening houdend met het risicoprofiel van de belegger.

Een vermogensbeheerder voert op grond van een schriftelijke machtiging zelfstandig het beheer over vermogens van beleggers. Een machtiging is een verplichte schriftelijke overeenkomst tussen een belegger en zijn vermogensbeheerder waarin bepaald is dat de vermogensbeheerder voor bepaalde zaken transacties kan verrichten voor rekening en risico van de belegger. BrinckStaete introduceert u desgewenst bij deskundigen op dit gebied. Wij werken onder meer samen met Insinger de Beaufort. Andere vermogensbeheerders zijn onder meer Palladyne Asset Management, of SNS en ABN die elk een eigen tak hebben op dit gebied.

Lange termijn wil overigens niet zeggen dat er nooit wijzigingen in de portefeuille worden aangebracht. Juist door de bewegingen op de financiële markten kan een beleggingsportefeuille uit lijn gaan lopen met de lange termijn beleggingsdoelstelling. Ingrijpen is dan noodzakelijk. Strategisch ingrijpen welteverstaan en niet op basis van emotie. Startpunt van een portefeuille is het risicoprofiel van de belegger.
Het risicoprofiel van de belegger, aangevuld met de rendementsdoelstelling, bepaalt de verdeling van het vermogen over verschillende beleggingscategorieën. Voorbeelden van beleggingscategorieën zijn aandelen, obligaties, vastgoed en hedge. Door de dynamiek van de markten is deze verdeling dagelijks aan veranderingen onderhevig. Zolang dit kleine veranderingen zijn, is dit acceptabel. Maar bij te grote veranderingen dient er ingegrepen te worden omdat de lange termijn beleggingsdoelstelling anders in gevaar komt. Door tussentijdse aan- en verkopen kan dit voorkomen worden en kunnen de oorspronkelijke verhoudingen weer worden hersteld. Dit wordt 'rebalancen' genoemd.